مسابقه عکاسی آریا تن ورز پویا

 

مسابقه عکاسی

اخبار سلامت

آخرین اخبار

برای مشاهده تمامی خبرها اینجا را کلیک کنید

پرینت

کمبود فیبر باعث تغییر میکروب ها می شود

به طور معمول به بزرگسالان پیشنهاد می شود که روزانه بین 25 تا 35 گرم فیبر در رژیم غذایی خود بگنجانند.بیشتر آمریکاییها فقط نصف این میزان فیبر را از طریق میوه ها و سبزیجات به مصرف می رسانند، از اینرو شما تصور کنید در افرادی که رژیم با پروتئین بالا دارند فیبر چقدر کم مصرف می شود. یک مطالعه که در ژورنال Natureمنتشر شده  اشاره بر این دارد که کمبود فیبر می تواند در عرض یک شبانه روز میکروبهای موجود در روده را تغییر دهد.

محققان دانشگاه هاروارد برای چهار روز به 9 فرد مورد مطالعه وعده های غذایی حاوی گوشت ، پنیر و تخم مرغ دادند.در عرض 2 روز تجمع میکروبهای روده به میکروبBilophila که نقش کمک کننده در هضم چربیها  دارد  و در عین حال در بروز عفونت  نیز  مشارکت دارد ، تغییر پیدا کرد. بعد از یک وقفه، به این افراد رژیم پر از فیبر شامل غلات، سبزیجات ،دانه ها و میوه ها داده شد و میکروب های  روده به حالت قبلی بازگشتند .

افق روشن تر:   علاوه بر اینکه در این تحقیق بر اهمیت رژیم پر فیبر تاکید شده است، این مطالعه بر ارزش یک رژیم سالم متعادل تاکید دارد. در مصرف مواد غذایی تنوع داشته باشید ، و اگر فکر می کنید در مصرف غذا توجه کمتری به فیبر  دارید  می توانید  از مکمل دارای فیبر استفاده کنید که می تواند بعد از ورزش همراه با پروتئین مصرف شود.

پرینت

نقش هورمونها در کاهش وزن

وزن بدن انسان توسط دستگاه عصبی مرکزی تنظیم می‌‌شود در حالی‌ که گیرنده های های هورمونی محیطی‌ از دستگاهی گوارش، دوازده، و بافت چربی‌ به هیپوتالاموس مغز پیغام می‌‌فرستند تا دریافت غذا و مصرف انرژی را تعدیل کند. هنوز همه این گیرنده‌ها کشف نشده اند و تعداد این گیرنده‌های محیطی‌ روز به روز در حال افزایش است. محدودیت کالری باعث تغییرات سریع جبرانی در این گیرنده‌ها می‌‌شود که در نتیجه میزان کالری مصرفی بدن(کالری سوزانده شده)افت می‌‌کند در حالی‌ که اشتها افزایش می‌‌یابد و در نهایت وزن اضافه می‌‌شود.

در حالت عادی زمانی‌ که فردی وزن کم نکرده است هورمون لپتین که از بافت چربی‌ ترشح می‌‌شود باعث کاهش خوردن با فرستادن پیغام سیری و افزایش مصرف کالری(سوزاندن کالری) می‌‌شود در حالی‌ که هورمون گرلین که بیشتر از معده ترشح می‌‌شود باعث تشویق دریافت غذا و ذخیره انرژی، یعنی‌ عکس لپتین عمل می‌‌کند. کاهش وزن باعث کاهش لپتین و افزایش گرلین می‌‌شود تا وزن از دست داده جبران شود. حتی در افرادی که یک سال رژیم کاهش وزن را حفظ کنند، باز این هورمونها به میزان پیش از کاهش وزن برنگشته بودند و هنوز افزایش وزن مجدد را ترغیب می‌‌کردند.

علاوه بر این تغییرات هورمونی، در رژیم‌های لاغری بافت ماهیچه‌ای بیشتر از بافت چربی‌ از دست می‌‌رود که این همراه با افت سوخت و ساز بدن است، و نیاز بدن به کالری کمتر می‌‌شود و بسیار دیده شده که کاهش وزن در این افراد متوقف می‌‌شود. بافت ماهیچه‌ای بیشتر از بافت چربی‌ به کالری نیاز دارد و از دست دادن آن نیاز کالریکی را کاهش می‌‌دهد. افرادی که ماهیچه بیشتری دارند نیاز کالری بالاتری دارند و حتی در حالت نشسته نیز بیشتر کالری می‌‌سوزانند. از طرف دیگر محیط زندگی‌ انسان امروزه به نحوی است که فعالیت بدنی را محدود کرده و دسترسی‌ به مواد غذایی پر کالری و غیر سالم بسیار ساده و سهل است، مواد غذایی پر کالری و غیر سالم در بیشتر دنیا یارانه دریافت می‌‌کنند (آرد، قند، شکر، روغن)، و تبلیغات آنها برای هر سنی‌ و در جای جای کوچه، خیابان، و رسانه‌‌های جمعی‌ افراد را بمباران اطلاعاتی‌ کرده و به مصرف این غذا‌ها وسوسه می‌کند.

از طرفی‌ ذائقه انسان به طعم شیرین و شور تمایل بیشتری دارد تا طعم‌های دیگر و برای همین است که بسیاری از ما از علاقه وافر مان به شیرینی‌‌ها و شکلات و یا در مواردی غذاهای شور صحبت می‌‌کنیم که البته این مواد نیز در بیشتر موارد همراه با چربیهای ناسالم و بسیار پر کالری هستند. در چنین محیطی‌ است که حفظ وزن فعلی‌ نیز کار چندان آسانی نیست، ولی‌ بسیار هوشمندانه تر از افزایش و یا کاهش غیر علمی‌ آن است. آیا به نظر شما اراده یک فرد قادر است به تنهایی‌ در برابر این همه مکانیزم‌های فیزیولژیکی بدن و تاثیرات منفی‌ محیط دوام آورده و وزن خود را نه کاهش، بلکه فقط حفظ کند