مسابقه عکاسی آریا تن ورز پویا

 

مسابقه عکاسی

مقالات

Print

پروتئين و اسيدهاي آمينه

پروتئين و اسيدهاي آمينه پروتئين‌ها فراوان‌ترين مولكول‌هاي آلي در سلول‌هاي جانوري بوده و حدود 50% و يا بيشتر از وزن خشك آنها را تشكيل مي‌‌دهند. پروتئين‌ها در اثر هيدروليز به واحدهاي ساختماني خود يعني اسيدهاي آمينه تبديل مي‌شوند و همين واحدهاي ساختماني تعيين‌كننده ارزش غذايي پروتئين‌ها مي‌باشند

پروتئين و اسيدهاي آمينه

پروتئين‌ها فراوان‌ترين مولكول‌هاي آلي در سلول‌هاي جانوري بوده و حدود 50% و يا بيشتر از وزن خشك آنها را تشكيل مي‌‌دهند. پروتئين‌ها در اثر هيدروليز به واحدهاي ساختماني خود يعني اسيدهاي آمينه تبديل مي‌شوند و همين واحدهاي ساختماني تعيين‌كننده ارزش غذايي پروتئين‌ها مي‌باشند.

واحدهاي ساختماني پروتئين هر يك داراي قدرت خاصي بوده و برحسب نياز بدن مورد مصرف قرار مي‌گيرند.

پروتئين براي ساخت و بازسازي عضلات، گلبول‌هاي قرمز، مو و ديگر بافت‌هاي بدن و براي ساخت هورمون يك ماده اساسي و ضروري است. وقتي كربوهيدرات به طور كافي در دسترس نباشد مي‌توان به جاي آن از پروتئين استفاده كرد. حدود 15% انرژي مورد نياز روزانه بايد از غذاهاي پرپروتئين مثل ماهي، مرغ و تخم‌مرغ تأمين شود. بسياري از ورزشكاران مقدار زيادي گوشت گاو، تخم‌مرغ، جوجه يا پروتئين ديگر مصرف مي‌كنند با اين تصور كه پروتئين عضله‌سازي مي‌كنند با اين وجود پروتئين اضافي بر حجم نمي‌افزايد بلكه تمرينات درست و فشرده است كه حجم عضلات را زياد مي‌كند نسبت نياز روزانه بدن افراد از درصد پروتئين با يكديگر متفاوت است. معمولاً مصرف پروتئين براساس هر كيلوگرم وزن افراد معمولي 1 تا 2/1 گرم مي‌باشد و در ورزشكاران 5/1 تا 2/2 گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن پيشنهاد شده است. پروتئين‌ها از تركيباتي آلي به نام اسيدهاي آمينه تشكيل شده‌اند. كه اين اسيدهاي آمينه را به دو گروه تقسيم مي‌كنند:

1- اسيدهاي آمينه ضروري

2- اسيدهاي آمينه غيرضروري.

اسيدهاي آمينه ضروري:

اصطلاح اسيدهاي آمينه ضروري بدين دليل گفته مي‌شوند كه بدن انسان قادر به ساخت آنها نيست و حتماً بايد از طريق مواد غذايي به بدن برسند. اين اسيدهاي آمينه عبارتند از: آرژنين- ليزين- تره اونين- متيونين – والين – فنيل آلانين لوسين – تريپتوفان – ايزولوسين- هيستيدين.

اسيدهاي آمينه غيرضروري:

اين اسيدهاي آمينه عبارتند از: گليسين- آلانين- سرين- سيستئين- آسپارتيك اسيد- پرولئين – سيستئين – هيدروكسي پرولئين.

اگرچه تمام اسيدهاي آمينه براي بدن و رشد عضلات لازم هستند. ولي بعضي از آنان در مقايسه با بقيه از اهميت خاصي برخوردارند.

براي مثال اسيدهاي آمينه ارژنين و گليسين در تحريك ترشح هورمون رشد خود بدن تأثير دارند. از طرف ديگر گليسين در كنترل افسردگي حائز اهميت است. اسيد گلوتاميك فراوان‌ترين اسيد آمينه موجود در عضلات است كه نقش مهمي در توليد انرژي دارد و براي اين كار خود به ويتامين B6 و B3 نيازمند است. پس به طور خلاصه: آرژنين 1- آزاد كردن هورمون رشد از مغز 2- تحريك رشد عضله گليسين: 1- آزاد كردن هورمون رشد از مغز 2- كمك به ساخت كراتين 3- كنترل افسردگي 4- جلوگيري از تشكيل اسيد لاكتيك و ديرخسته‌شدن ورزشكار.

هيستيدين: 1- تحريك رشد نوزادان و شيرخواران 2- جلوگيري از دردهاي مفصلي.

اسيد گلوتاميك: 1- تقويت حافظه و تمركز حواس 2- عضله‌سازي 3- توليد انرژي در عضله

سرين: 1- بالابردن قند خون 2- توليد انرژي در عضله

آلانين: 1- كمك به تنظيم قند خون 2- جلوگيري از تحليل عضلات.

سيستين: 1- كاهش درد ناشي از التهاب 2- به تأخير انداختن پيري 3- كاهش التهاب ناشي از آسيب 4- آنتي‌اكسيدان بافت‌هاي بدن.

ليزين: 1- جلوگيزي از آب شدن عضلات 2- كمك به ساخت كارني‌تين‌ البته به كمك ويتامين C 3- بالابردن توان فرد در ورزش‌هاي استقامتي.

لوسين و ايزولوسين: 1- ضروري براي رشد و نمو عضلات بدن 2- داراي خاصيت آنابوليكي و بالابردن كارايي ورزشي.

تمرينات بدني و فعاليت‌هاي شديد باعث تحليل پروتئين‌هاي بافت عضلاني مي‌شود و اين كمبود پروتئين در واقع زمينه را براي مصرف پروتئين درخواستي ايجاد مي‌كند و مصرف پروتئين مورد نياز بعد از تمرين باعث افزايش حجم عضلات مي‌گردد.

پروتئين به عنوان منبع سازنده مواد براي ماهيچه‌هاي بزرگ و قسمت‌هاي تركيب‌دهنده ماهيچه‌هاست و اين گروه غذايي عاملي براي ترميم بافت‌هاي آسيب‌ديده حاصل از تمرين و عامل تحريك‌كننده فاكتورهاي رشد بدن و كاهش‌دهنده چربي‌هاي اضافه بدن مي‌باشد و اين همان علتي است كه باعث مي‌شود و شده تا ورزشكاران از اين گروه غذايي استفاده بيشتري ببرند.

Print

چرا خريد مكمل از داروخانه مطمئن‌تر است؟

برای نسلی که از دیرباز با شعار «عقل سالم در بدن سالم ست» و «زنیرو بود مرد را راستی» و با حضور پهلوانانی مانند تختی، نامجو و نصیری زندگی کرده‌اند، روی آوردن جوانان به ورزش بدنسازی، مایه خوشحالی است و در این راه استفاده کردن از مکمل‌های مجاز ورزشی به اندازه به کار بردن وسایل ورزشی مهم است.

در رابطه با مکمل‌های غذایی اصل، سوالات و ابهامات زیادی وجود دارد و ورزشکاران در ایران معمولاً با شک و تردید مکمل‌های مورد نیاز خود را تهیه می‌کنند و نمی‌دانند که مکملی که به دست آنها می‌رسد آیا در کارخانه اصلی ساخته شده است یا خیر؟ آیا در حین حمل از کشور سازنده به ایران محتویات آن کیفیت اولیه را حفظ کرده یا نه؟ و فروشنده مکمل در ایران صلاحیت قانونی فروش این محصولات را دارد یا خیر.

ما در این جا سعی می‌کنیم در مورد هر کدام از این مسائل توضیحات لازم را ذکر نمائیم. در ایران طبق قانون، مکمل‌های غذایی و ورزشی که شامل محصولاتی مانند مولتی ویتامین‌ها (قرص و شربت)، پودرهای پروتئینی مورد نیاز ورزشکاران و... می‌شوند، باید توسط نهادها و موسسات مورد تائید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی وارد و توزیع شوند. شرکت‌های وارد کننده، طی مراحل خاص و پیچیده‌ای اقدام به اخذ نمایندگی از شرکت تولیدکننده خارجی مورد نظر می‌کنند و تمام این مراحل زیر نظر مسئول فنی شرکت (که وی نیز باید توسط وزارت بهداشت تائید شود) انجام می شود. مکمل پس از ورود به ایران و طی کردن تمام آزمایش‌های لازم توسط وزارت بهداشت، اجازه ورود به کشور را پیدا می‌کند.

با توجه به محدودیت‌های چاپ این مقاله، امکان توضیح دادن تمامی جزئیات این فرآیند وجود ندارد.

آزمایش روی مکمل‌های وارداتی در هر مرحله از واردات تکرار می‌شود. در اینجا بهتر است به یکی از سوالات اصلی و همیشگی مصرف‌کنندگان داخلی پاسخ دهم: آیا وزارت بهداشت تمامی محصولات وارداتی را تک به تک مورد بررسی قرار می‌دهد؟ به طور مثال اگر از یک نوع پودر پروتئین هزار عدد وارد کشور می‌شود، آیا محتویات هر هزار عدد آن بررسی می‌گردد یا خیر؟!

در پاسخ باید توضیح دهم که تمامی این محصولات دارای شماره سریال تولید هستند که هر مرحله تولید شماره خاص خود را دارد. وزارت بهداشت از هر شماره سریال تعدادی را به صورت تصادفی مورد بررسی قرار می‌دهد و با توجه به اینکه این مکمل‌ها در شرایط یکسان و استاندارد تولید و حمل می‌شوند و از کیفیت یکسان برخوردارند و وزارت بهداشت پس از مشخص شدن نتایج آزمایش اجازه پخش مکمل را صادر می‌کند این بررسی وزارت بهداشت کافی و موثر به نظر می‌رسد.

از این مرحله به بعد شرکت‌های توزیع کننده وظیفه پخش محصول را بر عهده می‌گیرد. این شرکت‌ها نیز توسط مسئول فنی (که باید وزارت بهداشت وی را تائید کرده باشد) اقدام به پخش محصولات در میان داروخانه‌ها می‌نمایند. شرکت‌های توزیع کننده بر طبق قانون باید شرایط ویژه‌ای را برای نگهداری مکمل‌های غذایی – ورزشی مهیا کنند. این شرایط شامل نگهداری مکمل‌های غذایی در انبارهای خاص و استاندارد و پخش صحیح آنها می‌گردد.

در نهایت در مرحله آخر داروخانه‌ها قرار دارند که موظف هستند محصولات دریافت شده از شرکت‌های توزیع‌کننده را به روش صحیح به دست مصرف‌کننده برسانند. در داروخانه، دکتر داروساز به تمامی این مراحل نظارت می‌کند و برای جلوگیری از هر گونه خطای احتمالی، داروخانه‌ها هر چند وقت یک بار و به صورت سرزده توسط بازرسین وزارت بهداشت کنترل می‌شوند. پرسنل داروخانه نیز موظف هستند اطلاعات کافی در رابطه با محصولات به مصرف کنندگان ارائه کنند و وی را از هر گونه عوارض جانبی احتمالی مکمل‌های غذایی – ورزشی آگاه کنند.

باید یادآوری کنم که استفاده از مکمل‌های قاچاق می‌تواند مصرف‌کننده را به مشکلات فراوانی دچار کند چرا که این گونه مکمل‌ها در شرایط غیر استاندارد حمل و نگهداری می‌شوند و ممکن است تاریخ مصرف آنها نیز گذشته باشد. مرحله آخر مهم‌ترین مرحله می‌باشد چرا که مصرف‌کننده به طور مستقیم با داروخانه در ارتباط است و به دلیل همین اهمیت فروش و عرضه مکمل‌های غذایی – ورزشی در هر جا غیر از داروخانه‌ها ممنوع است.

خوشبختانه با تاسیس معاونت غذا و داروی وزارت بهداشت، و نظارت مستقیم و مستمر این نهاد بر واردات، نگهداری و عرضه مکمل‌های ورزشی مجاز و همچنین تاکید فراوان این سازمان بر عرضه این مواد در داروخانه‌ها، دیگر جایی برای عرضه آن‌ها در مکان‌های غیر بهداشتی و غیرقانونی وجود نخواهد داشت.

مشخصاً با این روند مصرف‌کنندگان خود قادر به تشخیص تفاوت میان مکمل‌های اصل و قاچاق می‌باشند و به تدریج ارائه و فروش مکمل‌های قاچاق متوقف خواهد شد.